تبلیغات
شعر و شاید هم دلنوشته... - تجربه ایی با موزیک #تنهایی#
و حالا سپید مثل دیوار تنهایم...
اینجا, هوا
درست در جناغ روزم
یادت را
            به پشت پلک ها کشانده
نفس ها ,
               هوای تو را دارند
گاهی
خمیازه ها
دروغ مردانه اند
و گاهی تو
پشت همه ی خمیازه ها
پلک ها 
قدم ها
لبخند میزنی
شاید
تصویرت را
به دیگران
"اینجا"
نشان داده باشم
شاید هرکس
تصویر آخرین لبخند دیگری را
به پشت پلک ها
خمیازه ها و آخرین نفس های پشت رگ ها
داشته باشد...




نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 19 فروردین 1394 توسط رضا کاویانی